Prof. dr hab. inż. Krzysztof Zaremba – Rektor Politechniki Warszawskiej w kadencji 2020-2024 i 2024-2028, Dziekan Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych PW w latach 2012-2016 i 2016-2020, Kierownik Zakładu Elektroniki Jądrowej i Medycznej w latach 2004-2016. Członek Prezydium KRASP – Przewodniczący: Komisji ds. Kształcenia KRASP w kadencji 2020-2024 oraz Komisji ds. Infrastruktury Informatycznej w kadencji 2024-2028. Zainteresowania badawcze i konstrukcyjne prof. dr. hab. inż. Krzysztofa Zaremby leżą na pograniczu elektroniki i fizyki – w obszarze elektroniki jądrowej, głównie – konstrukcji detektorów promieniowania i systemów pomiarowych stosowanych w badaniach radiacyjnych. Prowadził także badania w obszarze inżynierii biomedycznej – początkowo zajmował się medycznymi zastosowaniami rentgenowskiej analizy fluorescencyjnej, później – technikami obrazowania medycznego, a tak ze zagadnieniami analizy danych w genomice i proteomice. Prof. dr hab. inż. Krzysztof Zaremba nawiązał trwałą współpracę z Europejską Organizacją Badań Jądrowych CERN w Genewie, której jest członkiem
od 1989 r. Kierowany przez niego zespół badawczy brał udział w budowie i pracach eksperymentów, tzw. mionowych – NMC, SMC i COMPASS, zajmując się konstrukcją detektorów (komory słomkowe, detektory pozycyjne oparte na światłowodach scyntylacyjnych) i współpracujących z detektorami systemów elektronicznych, ale także tworzeniem narzędzi programistycznych do analizy danych eksperymentalnych, opartych na zastosowaniu sztucznych sieci neuronowych i algorytmów ewolucyjnych. W 2007 r. włączył się w realizację eksperymentu fizyki neutrin T2K (Tokai to Kamiokande, Japonia), którego osiągnięcia zostały uhonorowane w 2015 r. nagrodą Nobla dla prof. Takaaki Kajity. W latach 2012-2016 brał udział w eksperymencie neutrinowym ICARUS (Gran Sasso, Włochy). Od 2019 r. uczestniczy, wraz z zespołem, w pracach nad tworzeniem największego na świecie eksperymentu neutrinowego Hyper-Kamiokande. Udział w wymienionych wyżej eksperymentach realizowany był, i jest, w ramach 16 projektów międzynarodowych, w których pełnił funkcję kierownika zespołu z Politechniki Warszawskiej.
Jest autorem lub współautorem ponad 270 publikacji naukowych, w tym 189 z listy JCR, a także kilkunastu raportów technicznych opublikowanych w ośrodkach zagranicznych. Autor wielu ekspertyz. Kierował lub kieruje 24 projektami badawczymi, 3 projektami konstrukcyjno-wdrożeniowymi, brał też udział jako wykonawca w 22 innych. Był promotorem 7 doktorantów,
w tym 5 wyróżnionych.